Ans Bakker is een beeldend glaskunstenaar die met een stille, aandachtige vormentaal de kwetsbaarheid van landschap en herinnering onderzoekt. Haar werk ademt een voortdurende dialoog tussen zee, licht en land, waarin glas fungeert als drager van stilte en verstilling.

Geboren aan het Nederlandse water en vaak verblijvend in Zeeland en Frankrijk, laat zij zich leiden door kustlijnen, getijden en estuaria: grensgebieden waar water en land elkaar steeds opnieuw herscheppen.

Sinds 2003 kiest zij glas als haar belangrijkste medium, omdat daarin de spanning tussen vasthouden en loslaten tastbaar wordt, tussen vorm en erosie, tussen bescherming en vergankelijkheid.
In haar objecten en installaties verwerkt zij regelmatig natuurlijke elementen als zand, aarde en (mossel)schelpen; zo ontstaan gelaagde, soms tere volumes die doen denken aan nest, dijk of schaal, vormen waarin iets bewaard en omhuld blijft.

Diezelfde ingetogen monumentaliteit tekent ook haar lichtobjecten en glaslandschappen, waarin een zacht, diffuus licht de toeschouwer uitnodigt tot verstilling en tot het koesteren van wat kwetsbaar is.